Het zwarte paard dat in drie dagen grijs werd

In Oud Avereest staat een prachtig gerestaureerde boerderij, ooit het thuis van scheepsjager en paardenhandelaar Paul Timmer. De ruime boerderij deed dienst als handelsstal: langs de zijmuur stond vaak een rij paarden en ook op de deel waren meerdere stallen te vinden.

Rond 1920 kwam Timmer thuis met een oud, grijsachtig paard. Onder het motto "goed voer en een warme stal" werd het dier weer op krachten gebracht. De combinatie van voedzaam eten en een donkere stal deed zijn werk: na een paar weken begon het paard weer wat frisser voor de dag te komen. Nu restte nog één uitdaging—de tekenen van ouderdom moesten worden weggewerkt.

De hoeven werden keurig bijgewerkt en met zwarte teer glanzend gemaakt. De grijze haren verdwenen dankzij een laagje Zebra-kachelglans, waardoor het paard er niet alleen jonger, maar ook extra glanzend uitzag. Klaar voor de verkoop!

Timmer, niet op zijn mondje gevallen, besloot het spel slim te spelen. Hij zocht de oude eigenaar van het paard op en informeerde of die inmiddels een nieuw paard had aangeschaft. Toen dat niet het geval bleek, zette hij zijn verkooptalent in. Met de nodige lofzangen prees hij het paard aan en het duurde niet lang voordat de koop werd gesloten.

Bij het afscheid kon Timmer het niet laten om een weddenschap af te sluiten: "Ik wed om een doos sigaren dat het paard bij jou weer grijs wordt!" De nieuwe eigenaar lachte erom en nam het dier mee naar huis.

In eerste instantie leek er niets aan de hand. Het paard voelde zich thuis in de wei, maar na een paar koude nachten en enkele stevige regenbuien stond het er troosteloos bij, zijn hoofd naar beneden. De kleurspoeling was verdwenen, net als de energie van het krachtvoer. Binnen drie nachten was het paard weer even grijs als voorheen.

Toen Timmer enkele dagen later langsfietste, kon hij het niet laten om te roepen: "Die doos sigaren zal er wel niet meer van komen, maar ik heb je gezegd dat het paard bij je weer grijs zou worden. En gelijk had ik!"